نارسیس و...

2012-02-15T09:03:00.000-08:00

اين تلاطم های هر روزه را دوست دارم ... اين كه ديروزت امروزت را نقض مي كند و امروزت فردايت را و هر روز از نو ... ديروزت را خُرد مي كني و امروزت را تر و تازه از لابه لاي زَر ورق بيرون مي كشي ، نگاهش مي كني و ته دلت از حضور اين همه تازگي لبريز مي شوي و لحظاتت را سرشار مي كني از تازه شدن و نو شدن ... اين تناقض ها را دوست دارم ، اين بازي هاي رنگ و وارنگ روزگار را ، اين آرزوها و روياهاي ديروز را كه امروز جز شنيدن قهقهه هاي مستانه ، جوابي برايشان ندارم ... اين كش مكش هاي بي حد و حساب را دوست دارم ... اين بالا و پايين شدن هاي تمام نشدني زندگي را ... اين بي خيالي هاي مستانه را دوست دارم ، اين كه زندگي را بگذاري براي خودش ول بچرخد و سر به سر روزگار بگذارد و خودت با خيال آسوده ، كتابت را بخواني و چای بنوشی و سعي كني دُمت به هیچ جا گير نكند ... اين زندگي شعرگونه ي پر از رقص را دوست دارم ...

بی شعوری

2011-12-09T15:35:00.000-08:00

خاویر کرمنت میگه : بسیاری از مردم عقیده دارند: "شاید من نتوانم بیشعوری را تعریف کنم، اما قطعا وقتی بیشعوری را ببینم می شناسمش" و این سخن درستی است. تقریبا همه در این امر اتفاق نظر دارند که یک بیشعور کسی است که رفتار وقیح و نفرت انگیزی را به صورت کاملاً ارادی و عمدی از خود بروز می دهد و از ایجاد اختلالی که در کارها به وجود آورده و آزاری که به دیگران رسانده قلباً بسیار خوشحال است.من هر از چند وقتی این جمله کرمنت رو تایید می کنم ، حالا چه در ارتباط با هموطنی رونده شده از اون ور و مونده شده از این طرف ،که ادعایی آزاد اندیشی و دمکراسی خواهیش گوشت رو کر می کنه چه کارمند سفارت فخیمه خودمون با همه رفتار مغلمه آمیزش ....

2011-11-29T11:34:00.001-08:00

کانادا بودم، نه خیلی کوتاه بود نه خیلی طولانی . ولی هر چی بود کم بود چون من اصلا نفهمیدم چطوری گذشت .رفتن من به ته دنیا چه رفتن پر فراز و نشیبی بود.....سه تا پرواز عوض کردم و چهار تا فرودگاه مختلف رو دیدم در عرض یک روز. در عرض یک روز چهار تا کشور عبور کردم. چهار تا زبان مختلف و چهار.....این دفعه وونکور بودم( نمیدونم با دو تا وو می نویسند یا یکی!)
جدی جدی دنیا خیلی کوچیک هست وقتی از آون بالا نگاه می کنی و برایت این آمدن و رفتن ها محدودیتی نداره. به نظرم خیلی متفاوت از مونترال بود و برای من دوست داشتنی تر!!!!!
حالا فقط خسته هستم ....مرور می کنم این سفر رو، این سفر غیر منتظره رو

2011-11-16T05:10:00.000-08:00

این روزا ، راضیم ....

آدمها، فضا و روابط همه و همه خوبند. ولی دل‌ام اندکی تغییر می‌خواهد، شاید دوستی‌های جدید، شاید گروه‌های تازه،شاید نوشتن به زبان دیگری. خرید اسباب‌بازی‌ای تازه .لباس های عجیب غریب .کفش هایی تازه برای محکم تر رفتن یا تغییر موضوع پژوهش. زدن به خط دیوانگی، بیش از پیش. یا خرید کتاب‌های تازه. یا چه میدونم، تغییر دیگه ای....که متفاوت باشه ، که سال تازه‌ام رو روشنتر و یا جنجالی تر کنه!

2011-11-13T11:50:00.000-08:00

روزگار خوشی داره میگذره

دوست های فرانسوی و گردش های آخر هفته و البته پاییز هزار رنگ

من دنیا رو طلاق دادم.به من چه داره تو دنیا چی میگذره!

من به یک مهمانی بی پایان دعوت شدم!

درد دل پرولِتاریاها

2011-10-26T12:15:00.000-07:00

صفحه روی جلد مجله «کارگر صنعتی»، واشینگتن، ۱۹۱۱

هرم سرمایه‌داری :ما بر شما حکومت می‌کنیم (دربار)،

ما شما را می‌فریبیم (روحانیان، متولیان دین)،
ما به شما شلیک می‌کنیم (نظامیان)،
ما به جای شما می‌خوریم (سرمایه‌داران)،
ما عوض همه کار می‌کنیم (کارگران، اقشار پایین)

2011-10-19T12:30:00.000-07:00

نه سنگ بودم و نه ابر

نه ناقوس و نه چنگ

نواخته‌ی دست فرشته‌ای یا شیطانی

من از آغاز هیچ نبودم جز انسان

و نیز نمی‌خواهم دیگر چیزی باشم جز انسان!

اریش فرید

2011-10-17T11:36:00.000-07:00

امروز ایرونی بازی در آوردم و وسط رژیم گرفتن های واجب. توی یک ظرف آجیل ریختم و بردم لابراتوار. مثلا جدیدی هستم و داستان خودشیرینی واین حرفها!

تمام پسته ها که به سیستم گزینشی تموم شد ولی بخش خنده دارش تخمه ژاپونی ها بود. نه فرانسوی می دونست چی هست ،نه آلبانیای و نه الجزایری!اولش که با پوست می خوردند، کلی ورک شاپ گذاشتم که اینجا چی هست و چه جوری می خورند.

بعد هم که نهایت سه ، چهار تا دونه خوردند. یاد تخمه خوردن های جلوی فوتبال به خیر ...مشت مشت و کیسه کیسه....

بی رحمانه لذت بخش هست، البته برای اهلش نه بنده!

بازهم تز

2011-10-13T13:07:00.000-07:00

امروز به دعوت استاد جان رفتم دفاع تز دکترا.البته استاد جان یکی از اساتیدی بودند که رساله این خانم رو خونده بودند وتشخیص داده بودند آماده دفاع هست. محل برگزاری دانشگاه خودمون نبود. یک مدرسه معماری توی شمال پاریس به نام بل وویل. این خانم دکتر از امروز، هیچ اعلانی توی مدرسه نزده بود. هیچ کس هم خبر نداشت این دفاع کجاست؟ توی این بالا و پایین رفتن ها ، چند نفر آواره هم مثل خودم پیدا شد که هم هدف بودیم.با هم دیگه داشتیم دنبال سالن می گشتیم.اطلاعات یک چیزی می گفت ، آموزش یک چیز دیگه...

من اول فکر کردم خانم دکتر از امروز ایرونی هستند ، گفتم شاید از ارامنه ایران باشه...بچه خوبی بود و بسیار خونسرد.نه استرسی ، نه دغدغه ای.

تحقیقش هم در مورد ساختار شهر ایروان دوره کمونیست تا حالا بود.از کار من خیلی دور نیست.

داور ها سوال می کردند و ازش میخواستند که پاسخگو باشه....نازی ، عزیزم ! لبخند میزد. کلا خیلی سخت نگرفته بود داستان رو...از این نظر معرکه بود.بعد از تموم شدن جلسه با هم دوست شدیم.به من و چند نفر دیگه میگه دستم رو سرتون!!! کلی خندیدم...آه که خودم رو می گذاشتم جای اون

2011-10-11T15:31:00.000-07:00

فکر کنم سرطان صدا گرفتم. سرما خوردگیم خوب شده ولی صدام کاملا گرفته

فردا دوباره با این صدا که از ته چاه در میاد باید برم دانشگاه و آلودگی صوتی ایجاد کنم

2011-10-08T01:38:00.000-07:00

چهره‌های گذشته‌ام را من با خود حمل می‌کنم
چون درختی که حلقه‌های سال‌هایش را
حاصل جمع آن‌ها یعنی 'من'
آینه فقط آخرین چهره‌ام را می‌بیند
من همه‌ی چهره‌های گذشته‌ام را با خود دارم.
توماس ترانسترومر( برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۱)

2011-10-06T13:05:00.000-07:00

دیشب خیلی خوب نخوابیدم ....درد داشتم و حدود ساعت دو از خواب بیدار شدم، گیجِ گیج، وسط درد و دارو و سکوت شب شروع کردم اینترنت بازی . عجب دنیای عجیب غریبی هست یکی نوبل گرفته ، یک گوشه دنیا شش ماه یا نمیدونم شاید هم بیشتر دارند آدم می کشند ، در نهایت قساوت...این وسطها زن باردار سارکوزی رفته بازدید مدرسه مد...ولی دلم به دو دلیل سوخت ....دکتر مشایخی به خاطر سرطان فوت شدند و استیو جابز...وای از این سرطان

درد خودم یادم رفت ...دکتر مشایخی رو از نوشته هاش می شناختم و لی استیو جابز ....هفت سالی هست که با تولیدات شرکت اپل زندگی می کنم.به نظر من ادیسون نسل ما هست این آقا...این مرد با چهره مصمم و دوست داشتنی که بیماری تکیده اش هم کرده بود دوست داشتنیه !

این نوشته ترجمه بخشی از سخنرانی اش توی دانشگاه هست ...عمیق ، آروم و امید بخش
مرگ یک واقعیت مفید و هوشمند زندگی است. هیچ کس دوست ندارد که بمیرد حتی آن‌هایی که می‌خواهند بمیرند و به بهشت وارد شوند. ولی با این وجود مرگ واقعیت مشترك در زندگی همه‌ی ماست. شاید مرگ بهترین اختراع زندگی باشد چون مأمور ایجاد تغییر و تحول است. مرگ کهنه‌ها را از میان بر می‌دارد و راه را برای تازه‌ها باز می‌کند. یادتان باشد که زمان شما محدود است، پس زمانتان را با زندگی کردن تو زندگی بقیه هدر ندهید.
هیچ وقت توی دام غم و غصه نیافتید و هیچ وقت نگذارید که هیاهوی بقیه صدای درونی شما را خاموش کند. و از همه مهمتر این که شجاعت این را داشته باشید که از احساس قلبی تان و ایمانتان پیروی کنید

2011-10-03T08:04:00.000-07:00

امروز خیلی گرم بود انگار نه انگار که اکتبر هست. من هم توی دانشگاه در حال بدو بدو پی زیاده خواهی های بی پایان...،

خانمی که مسیول لابراتوار هست خوش رو و گرم به نظر میاد. به من میگه تا ماه اگوست یک خانم ایرانی هم اینجا کار می کرد که دیگه نمی یاد و خوبه که تو میایی که همیشه داری می خندی.کلی به حرفش خندیدم

خدا رو شکر ناله های منم با خنده هست و غلط انداز!!!!

ولی جدی جدی گرم بود امروز

سلطه جوی آرام

2011-10-02T15:14:00.001-07:00

مثل گربه ای شدم که ناخوناشو تیز کرده و منتظر یک حرکته که پنجول بزنه. وقتی عصبی می شم کاملا از تو چهره ام خونده می شه. راه گلوم منقبض می شه و اگه حرف بزنم از دهنم آتیش بیرون میاد. فقط یک چیزی را می خواستم بگم:
خشونت و سلطه جویی فقط از طریق داد و فریاد کردن یا پرت کردن اشیاء جلوه نمی کند! خشونت و سلطه جویی را ، از طریق لحن آروم و سکوت یا با سخنرانی های قشنگ و همه پسند هم می توان اعمال کرد . حتی خیلی بیشتر از اون ابلهی که های و هوی دارد. آره! می شه سلطه جویی کرد بدون کوچکترین نماد خارجی

تغییرات دوست داشتنی

2011-09-29T13:56:00.000-07:00

واقعا چقدر دنیا عوض شده و چه دوره پر تلاطمی رو می گذرونیم
در سال ۱۹۶۴ مدیر هتلی در جنوب آمریکا توی استخری که سیاهپوستها شنا می کردند اسید می ریزه. یعنی نژادپرستی به حد اعلا .خوشحالم که داریم عوض میشیم. حداقل اداش رو در میاریم

The most famous photograph ever taken in St. Augustine shows the manager of the Monson Motel pouring acid in the swimming pool while blacks and whites are swimming in it. That horrifying photograph was run on the front page of the Washington newspaper the day the senate went to vote on passing the Civil Rights Act of 1964."

2011-09-28T14:30:00.000-07:00

دوستت دارم
همینطوری
بدون اینکه فکر کنم
به خودم میگویم

"لااقل یک داستان عاشقانه داشته باش
قبل از آنکه مرده باشی!"

2011-09-25T23:11:00.000-07:00

تمام روز تعطیلم به خوندن گذشت . از صبح تا شب خوندم

حالا چی بود ! یک کتاب از آذر آریان پور در مورد زندگی خودش. به نام دیوار های بلند. به نظر من نویسنده یا خودش رو خیلی جا ها سانسور کرده یا کم کاری .

2011-09-24T11:34:00.000-07:00

از سفر که برمی گردی، اعضای بدنت اعلام وجود می کنند...ولی چیکارشون کنم که بعضی وقتها نشانه بودن ها با درد هست!

2011-09-18T23:06:00.000-07:00

امروز تولد یکدونه خواهر منه . آروم ، دوست داشتنی ومتین هست. به دنیا اومدنش تقربیا همزمان با مدرسه رفتن من بود. همیشه وقتی اولین روزهای مدرسه رو به یاد میارم .حضور خواهرم از همه پررنگ تر هست. بعضی وقتها دوست دارم توی همون فضا بودم و یک دنیا هیجان بچگی

2011-09-17T01:06:00.000-07:00

وجودش و یا نبودش بخشی از منه. اگه ازش ننویسم انگار خودم رو انکار کردم و بنویسمش حریم خصوصی‌ ام عریان شده . اصلا ، دوست ندارم این برزخ رو

دوست ندارم این بودن ها رو

2011-09-16T04:04:00.000-07:00

کی گفته من از حالا باید استرس سال سال بعدمو داشته باشم و حرص کارهای کرده و نکرده ام رو بخورم؟ خدا بزرگه حتی اگه وجود نداشته باشه!

2011-09-15T13:39:00.000-07:00

خودم را زجر نمیدهم .مدتها پیش یاد گرفتم برای شفای زخمهایم باید شجاعت روبرو شدن با آنها را داشته باشم.

اما از وقتی عازم این سفر شده ام ، حس میکنم پازل خیلی عظیمی جلویم است و تکه هایش دارد کم کم ظاهر

میشود، تکه های عشق، نفرت، فداکاری، بخشش، شادی و سوگ.... الان نمیتوانم ، چون درست درکش نمیکنم،

اما وقتی کردم، حقیقت مرا آزاد خواهد کرد

پالو کوئیلو

2011-09-14T23:04:00.001-07:00

بعضی وقتها مثل دیروز می ترسم وسط پیچ و تاب زندگی گم بشم.من بی تقصیر بودم....آدمیزاد هست و پیچیدگی هایش

2011-09-12T14:10:00.000-07:00

بحث های ایران شناسی، دیدن آدمهایی که زبان مادریت رو به خوبی صحبت می کنند وسط یک شهر تاریخی اروپای شرقی حس خوش آیندی هست. از یک طرف مذهبی -مسیحی شدید بودند از طرف دیگه جنگ جهانی و اردوگاه آشویتش رو داره از طرف دیگه کلیساهایی با یک عالمه قبر شاه های مختلف جذاب می تونست باشه ....ولی وقتی بیشتر می فهمی که دوستان خوب می تونی داشته باشی و لحظات خوش آیندی رو سپری کنی بیشتر لذت می بری و احساس می کنی سبک شدی.حس خوشایندی هست!

2011-09-05T22:23:00.000-07:00

دارم میرم. دارم میرم

شمال یا جنوب مهم نیست .مهم همینه که آماده رفتن هستم.

2011-09-04T20:13:00.000-07:00

همیشه خواب دیدن هیجان زده ام می کنه. دیشب خواب دیدم موهایم سفید شده. بیش از چهل درصدش .تا صبح بین خواب و بیداری بین خوشحالی و غصه دار بودن دست وپا می زدم....ولی حیف که صبح شد و همه چی تموم شد.

2011-09-04T12:52:00.000-07:00

دو ماهینبودم. رفته بودم برگردم به دنیای بی خیالی و بی وزنی.همیشه وقتی برمی گردم پاریس ، مچاله هستم.احساس می کنم روحم هنوز توی خونه هست.

به دلایلی چند روزی خونه دوستان بودم. یک آپارتمان حدود سی متری که طبقه چهارم یک ساختمون نسبتا قدیمی بود و هیچ پنجره ای رو به خیابان نداشت . یعنی آسمون هم نداشت .

ولی نمیدونم فرق خونه و خوابگاه هست یا روحیه من.من حس بهتری داشتم.حس زندگی تو یک مجتمع دانشجویی رو دوست ندارم.اصلا

2011-06-27T23:39:00.000-07:00

دیروز اینجا خیلی گرم بود. به نظرم می آید وقتی گرم میشه از تهران بدتره ، شاید چون رطوبت هوا هم بالاست واین گرما رو تشدید می کنه.با یکی از دوستانم قرار داشتم و چون به اعتصاب خط سی برخورد کرده بودم، دیر رسیدم .رفتم توی کافه نزدیک محل قرارمون ومنتظرشون شدم برای قرار جدید.یک آقایی که فکر کنم مصرف الکلش بالا بود با سینی سفارشش جلوم نشست.خیلی با مزه برگشت به من گفت هوا گرمه ! نه! من هم برای اینکه خوب همدردی کرده باشم گفتم :بله ، خیلی گرمه و تحمل این هوا خیلی سخته. مرده برگشت به من گفت: خوب پس پول بده من بستنی بخرم که خنک بشم!!!!!!! فکر اینجاش رو دیگه نمی کردم

2011-06-23T22:30:00.000-07:00

نمی دونم چرا هر چی جلوتر میرم توقع ام از خودم بیشتر وبیشتر میشه . روز به روز سخت تر ، خشن تر و بی اعتماد تر میشم.راستش نارسیس این مدلی رو دوست ندارم. به خصوص این روزها که به دنبال یک خستگی مفرط ، دارم میرم تهران که آرامش داشته باشم. نه کار سختی انجام دادم و نه اتفاق خاصی افتاده ..ولی من خسته هستم ! شاید بعد از گذشتن از مرز سی سالگی واقعیت زندگی از تمام روزنه های وجود آدم بیرون می زنه و دیگه رویا وخیالی وجود نداره .همه چی تلخه ، سخته ودردناک. حساب کتاب لازم هست.خیلی کارها توجیه ناپذیر میشه و احمقانه....کاش یک جور دیگه بود

وین ...

2011-06-22T14:59:00.000-07:00

امروز صبح رسیدم وین. برای من خیلی جالب بود که وقتی وارد سالن فرودگاه می رسی ، یک تابلوهای خوش آمد گویی هست که قاعدتا باید به زبانهای مختلف باشه.جالب بود که در بین زبانهای موجود نه عربی بود ، نه فارسی ونه حتی ترکی...ولی از صبح تا حالا که توی شهر راه رفتم ، فکر کردم وارد استانبول ، ولی از مدل آلمانیش شدم. توی خیابون هم تا دلتون بخواد ترکی شنیدم....من نمی تونم ارتباط این تابلوهای مثلا خوش آمد گویی رو با جمعیت ساکن بفهمم. جدا اینها چی میگن...یعنی منظورشون چی هست؟

دوست نداشتم!

2011-06-20T15:30:00.000-07:00

Je suis le dernier sur la route
Le dernier printemps la dernière neige
Le dernier combat pour ne pas mourir
Et nous voici plus bas et plus haut que jamais.

بر سر راهت من آخرینم
آخرین بهارم، آخرین برف
آخرین نبردم برای نمردن
و ما اینک فروتر و فراتر از همیشه ایم.

"پل الوار"

جای خالی مامانم در پاریس:-)

2011-06-19T05:52:00.000-07:00

2011-06-13T14:07:00.000-07:00

2011-05-19T09:22:00.000-07:00

زویا پیرزاد

2011-05-17T14:16:00.000-07:00

زویا پیرزاد اومده پاریس! یک نشست ادبی در مورد کارهاش گذاشته بودند.

تقریبا تمام کتابهاش به فرانسه ترجمه شده. لطیف می نویسه . راستش چندین سال پیش که کتاب چراغها را من خاموش می کنم رو خوندم ،همش احساس می کردم شخصیت اصلیش خیلی آروم و درون گراست ، برای من متفاوت بود.کتاب بعدی که خوندم عادت می کنیم بود .جالب بود ، خیلی زیاد

خودش هم دوست داشتنی بود ، هیجان انگیز و پر جنب و جوش... فرانسه خوب متوجه می شد و می تونست صحبت کنه ولی تمام پرسش و پاسخ ها انگلیسی بود....

پدر من تمام این سالها ، یک اصطلاح خاصی داشت که می گفت: میزان دانایی و اندوخته های ذهنی آدمها ضربدر میزان ادعاشون مساوی است با مقدار ثابت.

دیروز باز هم برای من ثابت شد!

2011-05-15T21:56:00.000-07:00

......خوب بود دیروز

آفتاب خوب ، پاریس زیبا ویک فیلم لطیف وپر از احساس .

به عزیز ترین های زندگیم فکر می کنه و روی ابرها هستم

2011-05-14T14:16:00.000-07:00

وقتی کسی دلت رو می شکنه...

دیگه هیچ کاریش نمیشه کرد...

هر کاری هم که بعد از اون برات انجام بده ...
اون دیگه هیچوقت براتون همون "آدم سابق"... نمیشه
هیچ وقت....

یگانه پرونده دوست داشتنی من

2011-05-13T15:39:00.000-07:00

تلاطم های روح خودم رو که خودم باعث شون هستم را دوست دارم ... اين كه هر روزم داره روز قبل رو نقض مي كند ... ديروزم رو خُرد مي كنم و دارم سعی میکنم امروزم رو تر و تازه از لابه لاي زَر ورق بيرون مي كشم ، نگاهش مي كنم و ته دلم از حضور اين همه تازگي هیجان زده می شم و لحظه به لحظه ای که سرشار میشه از تازه شدن و نو شدن ... اين كش مكش هاي بي حد و حساب را دوست دارم ... اين بالا و پايين شدن هاي تمام نشدني زندگي ام را ... اين بي خيالي هاي مستانه رو دوست دارم که فقط منم و من که دارم ترسیم می کنم زندگی رو و بدور از تمام باید ونباید ها ، اين كه زندگي را بگذاري براي خودش ول بچرخد و سر به سر روزگار بگذارد و خودت با خيال آسوده ، كتابت را بخواني و بنویسی و بیشتر بشناسی و سعي كني دُمت به جايي گير نكند ... اين زندگي شعرگونه ي پر از رقص را دوست دارم ...دوست دارم تنها پرونده باز زندگیم همینی باشه که روی میز استادم بازه....حداقل این روزها دنیا رو اینجوری میخوام

2011-05-10T21:37:00.000-07:00

تند تند می خونم ومی نویسم.فرانسه، فارسی، انگلیسی بعضی وقتها هم متن های آلمانی رو نگاه می کنم ، که به نظرم آشنا میاد!!زمان هم به سرعت داره می گذره و من وسط تز و زندگی کردن گیر کردم ، غر هم نمی زنم چون خودم انتخاب کردم و بهترین انتخابمه .می دونم یعنی مطمینم که این غر غر زدن ها از جبر جغرافیایی هست ....

مجلس ملی

2011-05-07T10:44:00.000-07:00

امروز به کمک هماهنگی یکی از دوستان فرانسوی ام، رفتم l'Assemblée nationale رو دیدم که میشه مجلس ملی اینها و مجلس شورای اسلامی ما. من جز‌ء یک گروه سی نفری به عنوان بازدید کننده رفته بودم. مثل همیشه دیر رسیدم و نفر آخر بودم.راهنمای ما یکی از نماینده های مجلس بود اینطور که می گفت ازبخش غرب پاریس(منطقه نسبتا بورژوایی) .داشتم گیج می زدم که داستان چه مدلی هست خودش اومد جلو دست داد و خودش رو با اسم کوچیک معرفی کرد .بعد هم یک بازدید دو ساعته شروع شد ، اول یک فیلم نیم ساعته از سیستم کار مجلس و مراسم و قسمتهای مختلفش تا تاریخچه واهدافش.بعد هم سالن ها، حیاط ، حیاط خلوت وسالن اصلی و کتابخونه با جزییات تمام نشون میداد.توضیح مجسمه ها و فرسک های دیواری ونقاشی ها.جوری با اشتیاق توضیح می داد که از هیجانش می تونستی حس تعلق رو احساس کنی......داشتم برمی گشتم یاد مجلس خودمون افتادم و نماینده های خودمون.....یک بار به اتفاق دوستی که مشکلی داشت و می خواست نماینده شهرش رو توی مجلس پیدا کنه رفتیم بهارستان، نگاه از بالاشون و حس برتر بینشون رو فراموش نمی کنم.یک جوری برخورد می کرد که انگار از آسمون اومده پایین.شاید هم حق دارند واقعا برتر هستند که خیلی کارها می کنند برای بودنشون.....

2011-05-05T12:39:00.000-07:00

من تکه‌ تکه های زندگی رو دوست دارم . همين تکه‌ها که اين روزها دارم زندگی‌شان می‌کنم. همين تکه‌هایی که خوب و نه چندان خوبش رو خودم ساختم و تماما مال من هستند، بی هيچ دخل و تصرفی.

همين خلوتی که اینجا دارم و همچین خلوت هم نیست. همين‌ تکه‌پاره‌هايی که با سعی می کنم مثل نخ‌های رنگی‌رنگی به هم بدوزمشون.مثل این که یک نقاشی کلاش دارم می سازم .ترکیب رنگ های مختلف از جنس های مختلف .هر روز تابلو ش می کنم و می گذارم جلوی چشمم که امروز چه کردم با خودم.بهش می خندم و گاهی هم غصه دار میشم .می‌خواهم بگويم زندگی با تمام بالا و ‍‍ پایین هاش و خسيسی‌هاش يک‌وقت‌هايی کم می‌آورد، وا می‌دهد. بعد اين‌جورها اتفاق‌های زندگی ما خود خودت میشه، صاحبش هستی. روزهاش و شب‌هاش و تکه‌لحظه‌های ناب‌اش می‌شوند مال تو، مال خود خودت. کافی‌ هست که بلد باشی خط وربط خودت رو پیدا کنی یا بهتر بگم صاحب امضای خودت باشی.

2011-05-03T10:50:00.000-07:00

عجب کارنوالی راه انداختند تو این دنیا

یه روز یک عروسی می گیرند تمام خبرها میشه یک سری داستان خاله زنکی،بعد از داستان این سرگرمی بزرگ ،با کلی داستان میگند بن لادن رو بعد از ده سال پیدا کردند .یک کارناوال دیگه .این دفعه عروسی خوبان نیست دیگه ،مرگ آدم بده است!!!دیگه همه چی خوب میشه یا اصلا خوب شده و ما بی خبریم؟!

حسین پناهی

2011-05-02T05:30:00.001-07:00

شیر مادر ،مهر مادر ،جانشین ندارد
شیر مادر نخورده ام ،مهر مادر پرداخت شد
پدر یک گاو خرید
و من بزرگ شدم
اما هیچ کس حقیقت مرا نشناخت
جز معلم عزیز ریاضی ام
که همیشه میگفت:
گوساله ، بتمرگ!
حسین پناهی

Le muguet

2011-05-01T00:08:00.000-07:00

Un bouquet de muguet

Deux bouquets de muguet

Au guet! Au guet

Mes amis ,il m en souviendrait

Chaque printemps au premier mai

Trois bouquet de muguet

Gai!Gai!

Au premier mai

France bouquet de muguet

Robert Desnos

2011-04-30T12:35:00.001-07:00

روبروی برج ایفل ، نزدیک میدان تقوکدقو(Trocadéro)، سیته معماری و شهرسازی (Cite de l'architecture & du patrimoine ) هست...یک ساختمون شبیه خانه هنرمندان خودمون ولی در مدل پاریسی و تکمیل شده تر.کتابخونه داره... به طور مرتب نمایشگاههای مختلف در زمینه های مختلفمی گذارند....خلاصه همیشه کلی اتفاق هست ....یک دید عالی هم به ایفل داره دیگه برای خودش عالمی هست.یک نمایشگاه دو ماه هست با عنوان شهرهای بارور...توی فارسی خیلی معنی نمیده و شاید بشه به توسعه پایدار ربطش داد ولی در حقیقت معرفی فضاهای شهری بود که از شرایط محیطی به خوبی استفاده کرده بودند .در کل جالب بود...همیشه با هر نمایشگاهی یک سری نمایش فیلم و سخنرانی و میزگرد هم بر گذار میشه و کلی بحث میشه....

امروز دو تا فیلم هم نمایش می دادند.یکیش یک مستند بود در مورد باغچه های شهری توی آمریکا که نسبتا خوب بود، ولی بخش هیجان انگیز امروز فیلم دومش بود .عنوانش horizon perdus بود فکر می کنم میشه افق گم شده .کار دهه ۴۰ بود و به با اینکه خیلی از قسمتهای فیلم خراب شده بود ولی ارزش داشت با اون وضع دیدش.ظاهرا بر اساس یک رمان از جیمز هیلتون بود. من خیلی خوشم اومد و بعد از مدتها نزدیک به سه ساعت تو سالن سینما نشستم و در کل و بعد از چند هفته شنبه دوست داشتنی داشتم

2011-04-29T13:35:00.000-07:00

جالبه برام

سایت اِتسی رو هم که نگاه می کنم داستان ازدواج نوه ملکه انگلیس هست ، کل طراحی های امروزش در مورد این داستان هست. یک هفته هست که به هر طرف نظر می کنم داستان این کارناوال هست.....بازم خوبه .

تقریبا تمام خبرها اعتراض و در گیری و جنگ و دعواست واین وسط ها بدون در نظر گرفتن فلسفه این داستان و موجودیت خانواده سلطنتی انگلیس ،یک برگ دیگه از زندگی و خاطره جمعی هست

2011-04-23T14:46:00.000-07:00

امشب یک کار هیجان انگیز کردم.من یک اعتیاد عجیب غریب پیدا کردم که فکر می کنم به همت حس فضولی خودم (نباید دست کم گرفتش)دارم ترک می کنم. سفر آخری که تهران بودم، برام جالب بود و درعین حال اعتراض انگیز که یعنی چی که همه دارند یک سریالهای بی سر وتهی می بینند ....از بس که همه با هیجان دنبال می کردند این سریالهای هر روز و هر روز رو...من هم گذرا می دیدم...یواش یواش نشستم پای یک سریال کلمبیایی به نام طلسم زیبا.

می دیدم و می دیدم تا جایی که وقتی که می خواستم برگردم پاریس یکی از نگرانی های من ...من دانشجوی فرهیخته ....این بود که دیگه چطوری بقیه اش رو ببینم.که البته با اولین تلاش ها فهمیدم که آن لاین میشه دید و خوبیش این بود که قبلی ها رو هم دیدم.وای که من چه داستانی دارم با این سریال صد وچند قسمتی.

تحت هر شرایطی باید من این سریال رو ببینم...اصلا راحت بگم برنامه ریزی های درس خوندنم و مطالعه و این حرفها برای یک نقطه عطف تعریف شده ، قبل از لولا و بعد از لولا

بابت سریال آبرو برام نمونده ، شده تو مسافرت بعد یک روز شلوغ ، که دوستانم رفتند بخوابند من بیدار موندم تا به اعتیادم برسم..با سرعت پایین و ده بار آپ لود نصفه کارش هم مشکلی نداشتم...

امروز خیلی اتفاقی توی یوتوپ عزیز و تا آخر دیدمش ، فقط یک مشکلی بود که به زبان اسپانیولی بود که صد البته میشه به چشم یک فرصت بهش نگاه کرد این می تونه دلیلی باشه که برم اسپانیایی یاد بگیرم....

راستش برام شخصیت اصلی داستان خیلی جالبه...لولا خیلی خوشگله و اگه بخواد زنانگی اش براش سرمایه باشه ...یک سرمایه داره به تمام معنا هست ولی دوستش دارم چون آدم بودن و مهربون بودن براش جلوتر از زن بودنش هست همیشه.

خوشبحال خودم....حسابی خوش کیف شدم

http://www.youtube.com/watch?v=4YDNEMhzeP4&feature=related

2011-04-22T10:02:00.000-07:00

مرا نترسان دوست
مرا نترسان يار
مرا نترسان خوب
من از سرودن شعري بلند مي ترسم..

شهریار قنبری

2011-04-22T00:35:00.000-07:00

دیشب تا صبح همه اش رو با خوابهای عجیب غریب گذروندم، صبح که از خواب بلند شدم ....خستهِ خسته بودم

نمی دونم این خستگی از بودن هست یا حس نبودن

2011-04-19T14:40:00.000-07:00

فهمیدن اینکه کی واقعا دوستت داره
و کی داره تظاهر می کنه که دوستت داره
درست مثل این می مونه که بخوای
بدونی که miss call ِت زنگ بوده یا تک زنگ؛
هیچ جوری نمیشه فهمید
فقط باید طرفت رو بشناسی.

2011-04-18T14:25:00.000-07:00

خدایا ، اين استعداد راحت تپلی شدن را از من دریغ می کردی چی می شد، یا اگه اشتها می دادی در جنبه هم می دادی چی می شد ، آخه این چه روزگاریه !! حالا اشتها عطا فرمودي دستت درد نكند اما اي كاش اين استعداد هر روز ، تپل تر از ديروز شدن را ديگه دریغ می کردی . جدیدا اين گونه هام بدجوري جلوي ديد چشم هايمان را مي گيرد ، مخصوصا وقتي كه مي خندم از دنيا فقط يك خط باريك مي بينيم .وای وای همه عکسهام از گردن به بالاست. پروردگارا اين بي جنبگي و شكمویی رو از من پس بگیر.خدایا چطور می شد من اینقدر عاشقانه نمی خوردم.

سال اول که اومدم تمام امیدم به این بود که غم غربت و پیاده روی های بی اندازه برام معجزه می کنه.... ولی انگار نه انگار.این نون و شیرنی ها قدرتشون از من بیشتره ....ازهمین زودی ها قراردارم با خودم.ولی کدوم زودی ها...این روزها هم که تعطیلات هست و مثلا عیده من با یک دستم چایی می خورم و با دست دیگم کتاب ورق می زنم مثلا.پوففففففف

سفر بودم

2011-04-17T00:08:00.000-07:00

دو هفته تعطیله .من هم هفته اول رو سفر رفتم .....حالا از سفر برگشتم ولی سفر از من برنگشته.

مسافرت گروهی بود و پر هیجان .بچه ها از نقاط مختلف ایران بودند ولی هدف و آرمانهایی تقریبا نزدیکشون، پاریس نشین شون کرده .شش روز با خنده ها خندیدم و با شیطنتهاشون شیطون شدم.کم سفر گروهی نرفتم ولی این متفاوت بود.

فکر می کنم طولانی ترین سفر از پاریس به جنوب فرانسه می تونست باشه .ما رفتیم نیس و موناکو. مثل این که بخوای از تهران بری چابهار، بعد هم رم و پیزا.حجم اطلاعات و اتفاقات بالا بود و در عین حال جذاب.

خسته شدم ولی مستقیم و غیر مستقیم ....من بسیار آموختم...

2011-04-06T14:15:00.000-07:00

دو روزه می خوام بنویسم ولی هر بار که تصمیم گرفتم ...بغض کردم ....آه کشیدم ....یک جور همزاد پنداری ، یک جور غم ناشناخته سراغم اومد .یعنی تمام معادلات و احتمالات باید در کنار هم قرار می گرفت که یک تراژدی پیچیده خلق کنه.....

از وقتی که مامان خبر فوت دوست امیر رو بهم گفت احساس می کنم یک غم غریبِ آشنا دارم. یاد مادربزرگم افتادم که با یک کاروان رفت حج واجب . همه برگشتند ولی عزیز ما برای همیشه مدینه موند.

بعضی وقتها وسط این بدو بدو ها و نوشتن ها و خوندنها و بودن ها فکر می کنم به اینکه نبودن چه رنگی می تونه باشه

2011-04-01T13:36:00.000-07:00

امروز اول آوریل بود .روزی که می تونی یک دروغ گنده بگی و بعدش هم کلی بخندی به دروغت.

کاش خیلی چیزها برای من دروغ بوده باشه تو روزی که پایانی نداره.

2011-03-29T12:52:00.000-07:00

آخ که چه حالی داد ....

امروز که خودم رو برای صحبت کردن آماده کرده بودم .کلی عکس و نقشه ونمودار.

فهمیدم تاریخ رو اشتباه کردم.چه اشتباه خوشمزه ای

2011-03-28T22:03:00.000-07:00

آخه این چه وضعش هست.دنبال عکس در مورد تهران ....چه میدونم فضاهای توریستی،فرهنگی یا هر نکته مثبتی که باعث حفظ آبرو می تواند باشه یک گشت و گذاری تو گوگل کردم.هر چی دیدم جنگ و دعوا و گروگان گیری و صد البته رییس جمهور محترم!!!!

آخه شما بگید کدوم فرانسوی جون دوست حاضره پاشه بیاد این پایتخت ما!کاش حداقل یک کمی می شد ماست مالی کرد

2011-03-21T16:15:00.001-07:00

اصولا عیدی را که قبلش تجریش گردی نکرده باشم را برسمیت نمی شناسم. خواهر جونم رو وردارم و باکلی وعده وعید بریم تجریش گردی . قبل از عید حسابی جو گیر می شدم که با خیال راحت خاک بر سر پول های نازنینم بریزم . ...من میدونم اگه هیج جا عید نباشه تجریش با کلی سنبل و ماهی و سمنو کلی عیدانه هست .دم عید حسابی دستفروش ها غوغا کرده می کردند. از سبزه و ماهی و سمنوی عمه لیلا گرفته تا کراوات و لباس زیر زنونه وسط پیاده رو ولو بود! یک جور اسباب بازی شبیه دو تا ساچمه بهم چسبیده بود که بهش زنبورک می گفتن. باید می انداختیش بالا بعد که پایین می اومد ویززززز صدا می داد.همه اینها گذشت.....

سال ۸۹ هم گذشت. یادم نمیاد دقیقا از چه سالی، سال ها خیلی خیلی سریع می گذرند. به سرعت یک چشم بهم زدن. بچه که بودم شوق هفت سین وسال تحویل و جمع کردن عیدی ووووو عشق سفر .ما که همیشه حال و هوای سفر داشت ،مجال فکر کردن به خیلی چیزها را نمی داد. عالم بچگی هم که یک جور رهایی و بی مسوولیتی را با خودش همراه دارد و از این بیشتر ازش نمیشه انتظار داشت . ولی حالا که احساس مسوولیت زیادی نسبت به آینده ام و هر کاری که می کنم و هر برنامه ای که در ذهن دارم می کنم خیلی به سالی که گذشت فکر می کنم، به کارایی که انجام داده ام و کارهای نیمه کاره ام.از گذشت زمان خوشحال نمی شوم ، چون در سال گذشته از خودم راضی نبوده ام. فکر می کنم وقت تلف کردم و کلی کار نیمه کار . در هر صورت باید امیدوار بود یا خوشبین. چون اگر حداقل یکی از این دو وجود نداشته باشند زندگی از زهر مار بدتر می شود! حالا که دارم می نویسم، بهتر می تونم فکر کنم. شروع سال ۹۰ درست دور از خونه و خانواده شروع شد ولی یک دوست دلنشین و دوست داشتنی ‍پیش من هست.

دهه هشتاد دهه ‍پر شور و نشاطی بود ....

اگه بخواهم به خودم و جزیره خودم نگاه کنم....هر سالش ‍پر شور تر و هیجان انگیز تر از سال قبل بود...یک دنیا تنوع و تغییر رو تجربه کردم، خط و ربط زندگی ام مشخص شد . می دونم چی می خوام و چه سنگین هم می خوام.!!!!! می دونم که خیلی خوشبختم که خودم رو دست موج ندادم که ندونم سر از کجا در میارم خلاصه اش اینکه به قول اسکار وایل تنها راه برای خلاصی از وسوسه تن‌دادن به اون هست و لاغیر...این یک مورد رو خیلی خوب عمل کردم.

2011-03-20T08:46:00.000-07:00

یه دوستی تو ایران داشتم . در ارتباط بودیم در حد همکاری و نه بیشتر . ده روز پیش توی مسنجر آن لاین گیرم انداخته که داریم میاییم فرانسه... برای ما تور جزایر قناری بگیر و هتل بگیر و ....عملا بنده در خدمت ایشون و شوهرشون باشم. اول بی اعتنا شدم ولی بعد نمی دونم چه حسی بهم گفت اگه می تونی مثبت باشی چرا که نه؟

....بعد از چند روزی که ‍‍پاریس بودند چنان رفتاری از خودش نشون داد که واقعا می خوام سرمو به دیوار بکوبم به دیوار.آخه یکی نیست بهم بگه دیوانه چرا؟وقتی بهش میگم خودم کلی کار دارم میگه بعد از این همه سال کارهای خودت هنوز تموم نشده؟؟؟؟یعنی بعد از چند سال تنها جمله ای می تونی بگی اینه؟ اینم یکی از اون شگردهایی است مردم استفاده می کنند تا حس گناه و پوچی رو بهت تحمیل کننن . منم دوست های زیادی داشتم الان باهاشون در ارتباط نیستم. خیلی هم شاید نزدیک بودیم. اولین چیزی به ذهن من میاد اینه حتما سرشون شلوغه و وقت ندارند. یکی درس می خونه، یکی شوهر و بچه داره اون یکی . تا وقتی جای هر نباشی، تو زندگی شون نباشی نمی تونی بفهمی چقدر پیچیدگی های زندگی رو سرشون تلنبار شده یا اصلا راه زندگی آدمها عوض شده.یه احتمال دیگه هم وجود دارد. گیریم بدترین حالت. آدما عوض می شن. شرایطشون عوض می شه. در هر صورت این چند روز حس بدی داشتم و احساس می کردم کلی بهم توهین شده...

خوبیش اینه که می گذره و درسهای بزرگیی که برای آدم میمونه

2011-03-15T16:28:00.000-07:00

و خداوند باقالی پلو و چهارشنبه سوری رو آقرید!
یک پیش غذایی معجون وار از الویه ..میرزا قاسمی... خیار ماست و سالاد شیرازی
در کنار آتیش مینیاتوری توی یک رستوران ایرانی در فاصله ‍‍پنجاه قدمی خونه!!
چسبید بسی....

2011-03-12T15:14:00.000-08:00

کلی راه رفتم دور این شهر.دوست دارم این مدل راه رفتن ها رو.میری و میری بدون عجله و اضطراب .آی پد و دوربین هم که مکمل های حسی حرکتی محسوب می شوند رو بیشتر دوستشون دارم.لیون خوشگله. دو تا شاخه رودخانه توی جنوب شهر به هم می چسبند .با پستی و بلندی هایی در قسمت شرقی شرق که بخش قدیمی شهر هست.

بخش قدیمی اش هم که کلی دلبری می کنه .از کوچه های تنگ باکلی پله تا کوچه های با محصوریت بالا ...ولی جداره رنگی..زرد -آجری- صورتی ...بی نظیره با سقف های قرمز. توی بافت قدیمی اش ساختمانهای قرون وسطایی که بعضا تبدیل به هتل شدند ولی خیلی هاشون هم قابل بازدید هستند و مردم داراند توشون زندگی می کنند. یک خط تراموا هم داره که از وسط این کوچه ها و ساختمانها بالا میره.....

ولی بخش مسکونی اصلی شهر رو که غرب بود من رو یاد روسیه می انداخت . یکنواخت سرد و بتونی.

این شهر نقاشی دیواری های بی نظیری هم داره .جای دیگه ندیدم یا چون برام مهم نبوده دقت نکردم.

.......

2011-03-11T15:21:00.000-08:00

لیون را هم دیدیم. بسی مقبول افتاد......

2011-03-09T21:57:00.000-08:00

دیشب فیلم چهل سالگی رو دیدم.بعد از مدتها فیلم ایرانی قابل دوست داشتنی بود .نمی دونم چرا منو یاد کتاب چشمهایش بزرگ علوی می انداخت. یک شرم شرقی داشت نسل قبلی و دخترشون خیلی غریبه بود با تیپولوژی دختر نوجوان این روزهای ایرانی.

در هر حال وسط این همه فیلم های بی سر وته ای که این روزها ساخته میشه....خوب بود

2011-03-06T10:14:00.000-08:00

فرق بین شیر و Soymilk
فرق بین کافی و decaf coffee
فرق بین دویدن تو فضای باز و دویدن روی treadmill
فرق بین کتاب خوندن به زبان فارسی و کتاب خوندن به زبان غیر فارسی

فرق بین گپ زدن های رودر رو و تلفن

شده مثل داستان زندگی کردن من و خیلی ها

سه روزه که خونه هستم البته شایان ذکر است که با پنجره ای رو به جهان دلخوشم

سه روزه که خودم هستم وکلی کار نیمه کاره که سعی کردم به سرانجامی برسونمشون

شاید بزرگترین حسن تنها زندگی کردن و تنها نبودن همین باشه که اضافه نمیشم ولی خیلی خیلی خوبه که به بهای اضافه شدن ها کم نشدم وسعی می کنم محکم تر از قبل قدم بردارم

در هر حال سه روزه که من دارم وسط کتابهام و صفحه های اینترنت دست و پا می زنم یا میشه گفت دست وپنجه نرم می کنم.

2011-03-03T11:26:00.000-08:00

عشق مي‌تواند شکاف بين معرفت اخلاقي و عمل اخلاقي را پر کند؛

به تعبير ديگر کسي که عاشق باشد، بين فکر و عمل او هيچ فاصله‌اي وجود ندارد و دقيقا آن‌گونه زندگي مي‌کند که مي‌انديشد؛

2011-02-23T11:19:00.001-08:00

ميان آفتاب هاي هميشه
زيبايي تو
لنگري ست.
نگاهت
شکست ستمگري ست.
و چشمانت
با من گفتند
که فردا
روز ديگري ست.

احمد شاملو

2011-02-20T14:49:00.000-08:00

عشق ورزیدن با دور تند
و بعد آرام گرفتن
مثل رد‌پای آهو
روی برف نو کنار آن‌که دوستش داری
این همه چیز است
......

ریچارد براتیگان

2011-02-19T13:59:00.000-08:00

دل‌ام کمی تغییر می‌خواهد. شاید دوستی‌ جدید....این روزام خیلی خیلی شلوغه . به خط دیوانگی زدم ، دارم تند و تند کار می کنم.مثل یک ماشین اتوماتیک .

استاد راهنمای ایرانی

2011-02-15T13:28:00.000-08:00

عصبانی هستم خیلی زیاد.من عصبانی هستم از دست هرچی آدم به اصطلاح فرهیخته . موضوع آزاردهنده این است که آقای د.د که به عنوان یک آدم تحصیل کرده و فرهیخته مملکت شناخته شده و سرمشق خیلی هاست به خودش اجازه بدهد که هر مزخرفی بگه. هرچی ..... راستش تا موقعی که خودم باهاش کار نداشتم اصلا فکرنمی کردم رفتارشون به این زشتی هم میتونه باشه . در هر صورت بنظرم کاملا توهین آمیز بود. اینجور که پیداست شعور به هیچ کدوم از معیارهای فرهیختگی ربطی ندارد.

اینجور رفتارها رو که می بینم تصمیم می گیرم برنگردم. بمونم همین جا

حتی در بدترین شرایط

2011-02-13T22:03:00.000-08:00

امروز روز عشقه ؛

امروز یک راهپیمایی بزرگ هست ؛

این دو تا خیلی با هم دیگه بی ربط نیستند.

2011-02-07T04:08:00.000-08:00

روزهای آخر و شلوغی هاش....

دلگیرم

2011-01-22T19:25:00.000-08:00

راست میگم به خدا...

از هیچ کاری به اندازه درس خوندن و نقاشی خوشم نمی آید و دلم تنگ شده برای کتابهام....توی دلتون هم بگید احمقه ایرادی نداره

2011-01-22T10:28:00.000-08:00

بهش میگم ادعایی ندارم....میگه ادعا از این بالا تر...

2011-01-17T11:39:00.000-08:00

تهرانم . خوب بوده همه چی ....به غیر از امروز که تکنولوڑی با بازیهای عجیب و غریبش همه چی رو به هم ریخت

2010-12-19T16:01:00.000-08:00

امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب سال.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب بی‌خوابی.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب تنهایی.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب ترس.
امشب شب یلداست. طولانی‌ترین شب لرز.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب درد.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب یاس.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب دود.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب نکبت.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب غیبت.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب خواهش.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب وازدگی.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب بی‌نظمی.
امشب شب یلداست. طولانی‌ترین شب بی‌حاصلی.
امشب، شب یلداست. طولانی‌ترین شب مرگ.
یلدا مبارک پس.

2010-12-19T00:55:00.000-08:00

عجب برفی می آید اینجا.من امروز می خواستم برم عکاسی.ظاهرا با این برف نمیشه باید بشینم خونه و کتاب بخونم.اینجوری یخ نمی زنم...جدی جدی خوشحالم که شمال اروپا نیستم...هر چیزی جنبه می خواد حتی برف و آدم برفی که من ندارم.....

2010-12-18T01:52:00.000-08:00

فاصله دو تا نشست کنفرانس امروز، با یک خانم نسبتا مسن صحبت می کردم کلی اظهار نظر در مورد پاریس وبقیه کلان شهرهای دنیا .... ازم پرسید در مورد موضوع تزم پرسید .بهش توضیح دادم که خاورمیانه و تهران ...شدم مثل نقال های سفره خونه ای .....حکایتی هم داریم.بهم گفت که ازهمون اول فهمیدم ایرانی هستم.معتفد بود که دخترهای ایرانی چشمهاشون برق میزنه ، هیچ وقت یک دختر عرب اینجوری نیست .کلی خندیدم که خیلی لطف دارید ، یاد فیلم تسویه حساب تهمینه میلانی افتادم که اون کارگردانه معتقد بود همتون آآآآن دارید. ظاهرا این دکترای شهرسازی این آآآآن غلیظ رو تو چشمهای هر چی دختر ایرونی دیده ،حس کرده....

در هر صورت من کلی خندیدم، مهم اینه

2010-12-14T14:15:00.000-08:00

بدو بدوهای روزهای آخر سال و دل بی تاب من برای آغوش گرم خانه و خانواده. هر روز هم یک کنفرانس جدید و گردهمایی مدل فرانسوی ، ظاهرا تنها ایرانی علاقمند یا شاید علاف ایرانی من باشم که همه می شناسندم.....ولی خوب نارسیسه دیگه یه موقعی یادش میره که چرا روزنامه نمی خونده واز دونستن اخبار تشنج زا امتناع می کرده.اصلا می دونید چیه از وفتی که اخبار ایران رو دنبال می کنم ، استرس گرفتم.بخصوص که الف نونمون هم که هر روز یک شیرین کاری جدید از خودش در ورکنه.اصلا می خوام اطلاعات من پایین باشه.مثل اسب که فقط یک مسیر رو ببینه و بره جلو حالا چرا و تا کجا بماند.اصلا تصمیمی دارم از فردا ، اگه کسی در مورد نیکولا سارکوزی صحبت کرد عین بز اخوش تو چشاش نگاه کنم:-))) شما زیاد به " آآنکس که نداند و نداند که نداند در جهل مرکب ابد الدهر بماند" گوش نکنید.عاقبت به خیریش مهم هست خیلی خیلی هم خوش می گذره. کلا جهالت چیز خوبی هست. دست کم نگیریدش.

2010-12-13T16:26:00.000-08:00

دوست داشتم اسپند دود کنم. دوست داشتم بوش بپیچه توی خونه،

دوست داشتم ....

کلان شهر تهران

2010-12-10T00:24:00.000-08:00

دیروز یک کنفرانسی در مورد تهران بود تو مدرسه معماری la villette ، یگ گروه از ایران اومده بودند که در مورد کلان شهر تهران صحبت کنند. میزگرد آخرش یک جورهایی هیجان انگیز بود.من اصولا معتقدم که هیچ لزومی نداره که بحثهایی که مربوط به خودمون هست و فرانسویی هایی که شناخت کلی از ایران دارند نمی تونند هیچ تصویری ازش داشته باشند مطرح بشه. وسط این کشمکش و دعوا های نیمه علمی –نیمه هیجانی صحبتهای آقای بهشتی جالب بود که گفت اتفاقا هر دو شبیه هم دیگه هشت چرا که وقتی آمها مریض می شنود شبیه هم میشوند.پاریس هم حالش خوب نیست مثل تهران؛ پاریس یک کیفیت هست ، پاریس به فرم ارتباطاتش زنده است نه به سیستم حمل ونقل و فاضلاب. تهران در اثر یک جوشش از درون در حال بهبودی هست چراکه مردم خواهان خضور در عرصه های عمومی هستند .

این داستان با مهمونی باعث شد.من یک روز کاملا تهرانی-ایرانی داشته باشم ، البته در فضایی فرانسوی

2010-12-08T01:04:00.000-08:00

امروز با دو تا دفاع تز دکترا گذشت. دو تا خانم ایرانی دفاع کردند. یکیشون در مورد اصفهان کار کرده بود و اون یکی تهران.هر دو ممتاز شدند . مفتخر شدیم که زیر برف دوست داشتنی پاریس دو عدد خانم دکتر معمار به جامعه زنان ایرانی افزودیم.

2010-12-06T14:54:00.000-08:00

امروز روز پر تلاطمی بود . امان از من که وقتی ویر خونه و مامان و بابام میوفته تو تنم دیگه هیچی کاریش نمیشه کرد . صبحی رفتم سفارت بابت مهر خروجی پاسپورت جدید که از ایران در اومدنی گیر نکنم که حالا پاسپورت فرانسه گرفتی و این بازی ها.به اندازه کافی اومدنی استرس هست که این یکی اضافه نشه خیلی بهتره.

وارد شدم با یک خانمی که یک کالسکه گنده با نی نی کوچولو آورده بود که براش شناسنامه ایرونی بگیره .ننشسته یکی از دوستام رو دیدم .کلی وقت بود که ندیده بودمش. داستان های مشابه از درس و زندگی داشتیم که برای هم دیگه تعریف کنیم.با هم دیگه سر گرم بودیم که یک خانم ایرونی آلامد اومد سراغمون که پول خرد دارید برای کپی ، بنده مثل بتمن کیفم و هرچی پول خرد داشتیم تقدیم کردیم ، ده تایی و بیست تایی و هرچی سکه که الکی کیف سنگین میکنه تقدیم کردیم .با جواهراتی که انداخته بود و آرایش که داشت در نگاه اول به نظر میومد که خانم دکتر ( لطفا زیر م یک کسره محکم بگذارید!!) باشند .خانم خواستند تشکر کنند ، سر صحبت باز شد که چند ساله اومدید و چیکاره هستید .ایشون پرسیدند و من هم متقابلا.البته سالها زندگی در یزد هم در این داستان بی ارتباط نیست ... خانم دکتر بودند( البته بدون کسره)و فوق تخصص سرطان شناسی ومدت طولانی بود که ساکن فرانسه هستند. موقع جداشدن کارتشون رو دادند .فامیلیشون برام آشنا بود ومن رو یاد یک آشنایی کوتاه مدت می انداخت.سوال کردم ونسبتشون رو تایید کردند.یک جورهایی چشمام برق زد.....بازی های جالبی داره این زندگی با این بچه نارسیس!!!

چشمان جهان

2010-12-05T04:03:00.002-08:00

دیشب توی جلسه بودم با عنوان گپ دوستانه با رضا دقتی ، تو یک کافه در کنار رود سن و دیدی خوشگل به پوندونوف ، با هیجان خاص خودش کلی عکس نشون داد از شروع کارش در ایران تا امروز . همه جا بوده ، هرجایی که عملا انسانیت زیر سوال رفته و احتیاج بوده به کسانی که ثبت کنند و اطلا ع رسانی. از ایران و انقلاب ، داستان غم انگیز کردستان ایران ، پاریس و خدحافظی با غلامحسین ساعدی، قحطی آفریقا، گم شدگان روندا، دهکده های تاجیک در چین ، نسل کشی صربستان ، افغانستان، فلسطین و....کلی اتفاق که در طی سه دهه گذشته افتاده.

درمیان خاطراتی که تعریف می کرد یکی از جالب ترین بخشها این بود که ظاهرا توی لبنان با گاز فسفر مسموم میشوند ، مسمومیت مرگ آسا نبوده و بخشی ازریه هاشون تحلیل میره ، به پاریس منتقلشون می کنند. بعد از دو ماه بستری شدن توی تو پاریس ، دکترشون میگه که باید برید سه – چهارماهی هوای کوهستان داشته باشید،می پرسه میرید آلپ یا پیرنه. که ایشون پیشنهاد می کنند که برند افغانستان هم خوبه.نهایتا وسط تعجب و بهت دکتر راهی افغانستان میشوند!!

نهایتا معتقد هستند که ما صدای کسانی هستیم که بی صدایند، ما اینجا هستیم تا جهان چشمانش را به روی دردها و جنگ‌ها نبندد.

جذابیت

2010-12-03T09:48:00.000-08:00

دیروز بعد از یک بحث و گفتگوی طولانی با دوستی و کلی بشکن وبالا در نهایت به این نتیجه رسید یم که این قانون زندگیه که تو به نظر یکی جذاب وبه نظر یکی معمولی و به نظر یکی دیگه بی ربط میای اینهم قانون زندگی هست که یکی به نظر تو جذاب و یکی معمولی و یکی بی ربط میاد...اما این یک حالت خاص هست که توبه نظر یکی جذاب می آیی و اونهم به نظر تو جذاب

مادربزرگ رنگارنگ من

2010-11-25T04:41:00.000-08:00

تو هم روزي اينجا بودي مادر بزرگ نازنين من ! يادت هست هر روز لابه لاي آن همه نواي ِ دلنشین قران و دعا ؟ اما از وقتي كه رفته اي ، صدایی از آوای زیبای قران تو رو نمی شنویم ، هيچ نشاني از تو برای ما بازمانده ها نگذاشتی و خیلی غریبانه رفتی. شاید سزاوار مرگ خود خواسته ات بودی. سرزمین وحی و میان از سر زمین وحی برگشته ها . همه آمدند ولی تو ماندی برای همیشه.

راستش دلم برايت تنگ شده، اما از خواب هايي كه ديگر از تو نمي بينم خسته نيستم! از این همه تنهایی و دلتنگی بعد از تو هم خسته نیستم! من از پرنده سرگردان مرگ خسته ام كه ناهنگام ، به روي طاقچه ي زندگي ما نشست ! خسته ام اما دل خوشم به همان رد پاهايت ، كه مقابل خانه جا گذاشتي . رد پايي كه حتي باران هم دلش نمي آيد ، آن را از كوچه ي ما بشويد ! با هر حج واجبی ، با هر عید قربانی و با هر بازگشت حج رفته ای یاد تو زنده است.

زر ورق

2010-11-23T14:03:00.000-08:00

پاریس زر وبرقش زیاده. بعضی وقتها آدمها خودشون میرند تو زر ورق ، شاید گرمتره شاید هم ....

به نام نان

2010-11-22T12:04:00.000-08:00

نمی دونم چرا هر وقت میرم نون یا شیرینی بگیرم ، یاد ویکتور هوگو و بینوایان میوفتم. همش تو ذهنم میاد به خاطر نون دزدی ، زندان و کلی ماجرا... شاید این دلیل قانع کننده ای نباشه برای اینکه هر کی می خواذ بیاد پیشم ازش خواهش می کنم سر راه برای من نون هم بگیرید.

سهراب سپهری از مهربان چراغ می خواست و من نون

2010-11-17T14:56:00.000-08:00

امروز یک عید واقعی برای من بود....کلی اتفاق قشنگ و دوست داشتنی

کاش امروز کششششششششششششش بیاد

اتمام و یا آغاز جنگ، مساله این است

2010-11-11T08:59:00.000-08:00

11 نوامبر هست و روز امضای قرارداد پایان جنگ جهانی اول واعلام صلح. صبح احتمال می دادم که کتابخونه باز باشه و رفتم . تعطیل بود و شهر خلوت، سرما وبارون و ،،،،در کنار هم جالب بود. جالب بود برام که روز پایان جنگ جهانی تعطیله وکلی رژه و مراسم خاص دارند. تو ایران ما هفته دفاع مقدس داریم .که به نوعی سالگرد شروع جنگ ایران و عراق هست که در طی یک هفته کلی برنامه داره و هر روزش اسم های دلفریب. کلا هم اسم خوشگلی هم داره به نام دفاع مقدس. کمتر کسی رو دیدم که صادقانه ،با افتخار از دوران جنگ ایران وعراق صحبت کنه وبه نظرش این جنگ هشت ساله توجیه منطقی داشته باشه .پایانش می تونست خیلی زودتر باشه هرچند پایانش هم باعث سربلندی نبود. بحث جام زهر و این ها بود توش ......

هرچی بود ما امروز نا خواسته وغافلگیرانه خونه نشین شدیم

دلتنگی بی انتها

2010-11-10T13:22:00.000-08:00

وقتی از مشکلات و سختی های غربت و تنهایی حرف می زنند همش صحبت از دلگرفتگی و تنهایی هست . آه کشیدن و شکایت از تنهایی که کاش عزیزان ادم باشن تا باهاش درد دل کنند و بعدش حالش بهتر شه. یه موقعیت دیگه ای هم هست که متفاوته ولی باز به همون آه کشیدن منجر می شه. اونم موقع هایی است که شادی. یه اتفاق خوب برات افتاده و داری از خوشی بال در میاری ولی کسی را نداری تا خوشی ات رو باهاش تقسیم کنی. همین خوشی تو دلت باد می کنه و قلمبه می شه از بس تو خودت می مونه. انگار نه انگار که تا چند ساعت پیش خوش خوشانت بوده...

2010-11-09T10:00:00.000-08:00

قد خواسته های من بلند نیست،

مشکل از کوتاهی سقف هاست

....

ورسایی دیگر

2010-11-08T11:39:00.001-08:00

دیروز به هوای یکی از دوستان که پاریس هستند ، گذرم به کاخ ورسای افتاد .این دفعه بهتر دیدم و دقیق تر .

یک کار نسیتا بامزه هم کرده بودند که تعجب برانگیز بود. یک مجموعه از کارهای یک هنرمند ژاپنی رو به نام تاکاشی موراکامی رو توی قسمتهای مختلف باغ و فضای داخل گذاشته بودند. جالب بود چرا که:

- یک شحصیت کارتونی قضایی- گل گلی توی تمام کاراش دیده می شد، یک جورایی پست مدرن بود

- کاراش هم حجم بود ، هم مجسمه بود ، هم در فضای آزاد بود هم در فضای بسته ، هم فلزی تک رنگ بود هم رنگارنگ ، هم نور پردازی شده بود هم بدون نور پردازی.....

- دیدن این کارها توی فضای مثل کاخ ورسای نمی دونم چه پیامی میتونه داشته باشه .باید در موردش بخونم

ولی جالب ترین بخشش این بود که منو یاد کارتون چوبین افتادم و مامانی که دنبالش میگشت

2010-11-07T00:16:00.000-07:00

روزگار می گذره

بعضی وقتها برای حرف تازه زبان تازه لازم هست و برای آهنگ تازه ساز تازه

بعضی از نغمه ها رونمیشه بلند بلند خوند .مثل فاتحه هستند.باید آرام و آهسته خوند

سر مزار ، مزار حادثه ها میشه شنید

روزگار این روزهای ما این شکلیه

2010-11-04T23:25:00.000-07:00

هوا داره سرد میشه ،کارهای تز ....

یک سرماخوردگی ساده که همش مواظبم بیشتر نشه

و یک کنفرانس یک روزه و یک قرار کاری نه چندان جدی

شده روزگار این روزهای من

طاقت

2010-10-31T18:42:00.000-07:00

دلم میخواد برم یک جای خلوت،خیلی خلوت و بی انتها .مثل بیابون ،مثل کوه بعد اونقدر بلند بلند داد بزنم که تمومش به پیچه تو کوه و دشت و بیابون ،اونوقت برگردم بین مردم و هر چی گفتن،هرکاری که کردن تحمل کنم و لبخند بی اعتنایی بزنم .فکر میکنم توی اینجور شرایطی هر بلایی سرم بیاد صدایی از من در نخواهد آمد

لبخند

2010-10-29T08:43:00.000-07:00

لبخند حسادت؛
لبخند شیطنت،
لبخند حماقت،
لبخند ندامت،
لبخند عاقل اندر سفیه ...و درنهایت
لبخند به گذر ایام....

2010-10-23T03:26:00.000-07:00

بین تعلیق وتعلق همش یک حرف فرق داره ।به همین سادگی ، تعلق نهایت آرامش هست و اطمینان و امنیت।با یک "ی" ناقابل سر میخوری به قعر تعلیق که آخر ناآرامی هست و آشفتگی و بی مکانی।گاه یک جمله کوتاه کافی هست که رها بشی میان جزیره سرگردانی ،بی آن که پایت روی زمین باشه و گم شدنت رو سرانجامی ।
متعلق که باشی ، همیشه جایی هست که حتی بعد از هزارطوفان بتونی رد پایت رو جستجو کنی ،نشانی ات رو پیدا کنی و...
معلق که هستی هر طوفانی با خودش می بردت به سر انجام ، سرانجام سرتاپا اسرار امیز....
شاید تمرین زندگی میان تعلیق وتعلق همه زندگی باشه، شاید

2010-10-20T12:35:00.000-07:00

این روزا میرم کتابخونه سن ژنو میرم، هوا که تاریک میشه ، چراغها نورشون جذاب تره و کتاب خوندن دوست داشتنی تر،،،،

همه چیز عجیب تر و هیجان انگیز تر است।

اصلا شبهای پاریس زنده است و حیات بخش.

هستن

2010-10-17T23:11:00.000-07:00

استدلالهای زیادی برای بیان بودن داریم:
-من احساس میکنم پس هستم(آندره زید)
-من عصیان میکنم پس هستم(آلبرت کامو)
-من می اندیشم پس هستم(ژان پل سارتر)
من اینجا دارم می بینم که اعتراض می کنند و اعتصاب که هستن

برای دوست عزیزی که دوست دارم آمریکایی بدونمش

2010-10-10T13:16:00.000-07:00

همیشه گذشته ، گذشته ....
از اولین روزی که خودم رو شناختم، اولین روزی که مدرسه رفتم، اولین روزی که فهمیدم دارم بالغ میشم و چندان علاقه ای به عاقل شدن ندارم .اولین باری که دوست داشتن رو تجربه کردم تا همین امروز که روز دهم ماه دهم سال دو هزار و ده بود تا همین چند دقیقه پیش که چایی آخر شبم رو حاضر کردم؛ همه و همه گذشته هایی هست که گذشته।
ولی نمیدونم چرا از مرور خودم لذت می برم ।مشاهده تغییراتی که فقط با گذر زمان و کسب تجربه به وجود اومده।
هرچی بیشتر قالب رفتاریم عوض میشه،غم شیرین گذشته برام پر رنگ تر و جذاب ترمیشه !

2010-10-09T16:30:00.000-07:00

بین امیدوار بودن ونبودن حالت خلسه ی قشنگی وجود داره .ولی الکی امیدوار بودن آدم رو فلج می کنه والبته ناامید بودن هم...

حالا فکر میکنم تو خلسه ای هستم بین امیدوار بودن و نبودن .